حرف

حرفهایم خریدار ندارند..اما برای آنهایی که گه گاه دق الباب میکنند این کنج تنهایی را ..

دل نوشته هایم خاکستری است که از آتشفشان دل بیرون میزند میدانم آبی آسمانم را با دم خاکستریم تیره وتار کرده ام اما در مجاورت دلم چشمه هایی است هر چند شور اما خالی از لطف نیست دیدن آن تا بدانیم که هنوز سنگ نشده ایم اما بدان اینجا فقط دیدن دارد ماندنش حاصلی برایتان ندارد..نمیدانم در درونم چه چیز ذوب خواهد شد اما تب وتاب سوختن را حس میکنم...روزی فوران خواهد کرد میدانم..مرا در این جزیره تنها رها کنید ...

کاش باران ببارد..